Komentarze walutowe

Kluczowe informacje z rynków: USA/ CHINY / WOJNY HANDLOWE: Chiński indeks PMI dla przemysłu liczony przez Caixin spadł w lipcu do 50,8 pkt. z 51,0 pkt. Tymczasem prasa spekuluje, że administracja Trumpa rozważa podwyższenie ceł na szereg chińskich produktów o wartości 200 mld USD rocznego importu – nowa stawka miałaby wynieść 25 proc., a nie 10 proc.

W trakcie ostatnich godzin poznaliśmy wiele, bardzo istotnych raportów makroekonomicznych. Najważniejsze z nich nadeszły ze strefy euro oraz Stanów Zjednoczonych. Niemniej jednak główną informacją jest potencjalna dalsza eskalacji wojny handlowej między USA a Chinami.

Na wykresach, na świecie: Eurodolar o poranku jest na 1,1675. Wczoraj zakreślono maksima na 1,1745, po czym przyszło przesilenie, wykres zawrócił na południe. To w sumie normalne - tak czy inaczej, niezależnie od fundamentów, w każdym razie w kontekście tego, że bądź co bądź nie było naprawdę przełomowych wydarzeń politycznych lub innych.

Poranny, środowy handel na rynku FX nie przynosi istotniejszych zmian na wycenie PLN, pomimo sukcesywnego wzrostu dolara w ostatnich godzinach. Polska waluta kwotowana jest następująco: 4,2709 PLN za euro, 3,6591 PLN wobec dolara amerykańskiego, 3,6843 PLN względem franka szwajcarskiego oraz 4,7942 PLN w relacji do funta szterlinga. Rentowności polskiego długu wynoszą 3,18% w przypadku obligacji 10-letnich.

Agresywna polityka luzowania od lat prowadzona przez Bank Japonii nie daje zadowalających rezultatów pod postacią powrotu inflacji na wyższe pułapy i trwałego ożywienia koniunktury. Generuje ona jednocześnie coraz większe koszty i wypaczenia w funkcjonowaniu systemu finansowego. Dlatego też BoJ zdecydował się nieco uelastycznić zasady prowadzenia polityki.

To był fantastyczny miesiąc dla złotego. Polska waluta istotnie zyskała zarówno wobec dolara, jak i euro. Dane z polskiej gospodarki są solidne, ale to globalne tendencje sprawiły, że nad Wisłę wrócił kapitał. Jednak utrzymanie tego tempa w sierpniu będzie bardzo trudne.

Codzienne pytanie brzmi: co nas dzisiaj czeka? Wczoraj mieliśmy niewiele w kalendarium makroekonomicznym, dziś całkiem sporo. Związek między liczbą przewidzianych publikacji i wydarzeń a dynamiką wykresów forexowych jest niejasny i nieoczywisty, przynajmniej na pierwszy rzut oka. Zdarza się, że brak odczytów skutkuje marazem, ale równie dobrze może zostać on wykorzystany do gwałownych przetasowań.

Poranny, wtorkowy handel na rynku FX przynosi podtrzymanie mocniejszego PLN na bazie kontynuacji odbicia eurodolara. Polska waluta kwotowana jest następująco: 4,2674 PLN za euro, 3,6448 PLN wobec dolara amerykańskiego, 3,6887 PLN względem franka szwajcarskiego oraz 4,7824 PLN w relacji do funta szterlinga. Rentowności polskiego długu wynoszą 3,214% w przypadku obligacji 10-letnich.

Kluczowe informacje z rynków: Japonia: Dynamika sprzedaży detalicznej w Japonii w czerwcu wyniosła 1,8% rdr w porównaniu do prognozowanych 1,6% rdr. Szwajcaria: Indeks instytutu KOF wyniósł 101,1 pkt. w lipcu wobec oczekiwań zakładających 101,5 pkt.

To możemy być interesujący tydzień, który przynajmniej na chwilę wyrwie rynki z wakacyjnego marazmu. Swoje posiedzenia odbywają Bank Japonii, Fed i Bank Anglii, po drodze kilka ważnych odczytów dotyczących inflacji i aktywności biznesu (w obliczu sporów handlowych), a tydzień zamyka raport NFP. A do tego przetasowania na koniec miesiąca. To wszystko przed nami, choć dziś pewnie zanosi się na powolny start.

Pięć dni: Eurodolar wita nas w nowym tygodniu kursem 1,1660. Nie ma zatem żadnej przełomowej zmiany, stara konsolidacja trwa, ostatnio zawężona do zakresu 1,1575 - 1,1750. Zadajmy zatem sakramentalne pytanie: co nas dzisiaj czeka? - i udzielmy na nie odpowiedzi.

Lipiec niemal na pewno zakończy się wyśmienicie z punktu widzenia polskiego rynku. Potężne odbicie na GPW i duże odreagowanie złotego to efekt spadku obaw o konflikty handlowe, który spowodował powrót kapitału na mocno przecenione rynki wschodzące. Czy sierpień może być tak samo dobry?

Retrospektywa i perspektywa: Powtórzmy nasze stare, dobre (i przecież nie zgrane) tezy oraz obserwacje. W 2008 roku eurodolar zaliczył maksima w pobliżu 1,60. Potem przyszedł giełdowo-forexowo-gospodarczy Ragnarok, zmierzch bożyszcz doradztwa i tradingu, wszyscy lamentowali, a wykres ruszył na południe, co w jakiś sposób miało obrazować ucieczkę od ryzyka w stronę bezpiecznej przystani dolara. Oraz, tak czy inaczej, techniczną korektę po paru latach aprecjacji euro.

W przyszłym tygodniu uwaga rynków może być mniej skupiona na geopolityce i sporach handlowych, a na pierwszy plan wyjdą publikacje makro oraz decyzje banków centralnych. Bank Japonii powinien utrzymać politykę bez zmian, choć nie brakuje spekulacji o niespodziance.

Wczorajsze posiedzenie EBC było tak nudne jak wakacyjne maratony powtórek niskobudżetowych telenowel w telewizji i przyniosło podtrzymanie łagodnego nastawienia z czerwca. Jedyną jego przewagą było to, że konferencja Mario Draghiego nie trwała nawet trzech kwadransów i nie była przerywana reklamami.