Komentarze walutowe

Dane wczorajsze, dane dzisiejsze: Wczorajsze dane o zamówieniach w USA za marzec wypadły dobrze: podwyższono w ramach rewizji wyniki z lutego, a te najnowsze przebiły założenia. Na przykład dynamika dóbr trwałego użytku miała wynieść +0,8 proc. m/m, a było +2,7 proc. m/m.

KANADA / BOC (WCZORAJ): Na zakończonym posiedzeniu bank centralny nie zmienił parametrów polityki monetarnej (główna stopa pozostała na poziomie 1,75 proc., jak oczekiwano), ale z komunikatu wypadły stwierdzenia dotyczące możliwości podwyżki stóp procentowych. Obniżone zostały prognozy wzrostu gospodarczego na ten rok do 1,2 proc. z 1,7 proc. szacowanych trzy miesiące wcześniej, ...

Zaskoczenie w zmianie stanowiska Banku Kanady, skromne modyfikacje w komunikacie Banku Japonii i złagodzenie tonu Riksbanku – te decyzje świadczą o tym, że bankierzy centralni boją się wyróżniać spośród głównego nurtu łagodzenia nastawienia. CAD i SEK tracą, bierność JPY podkreśla bezsensowność deklaracji BoJ. Zyskuje USD, ale nie dlatego, że Fed jest mniej gołębi, ale w całym tym chaosie dolar ponownie wydaje się najbezpieczniejszy.

Środa przyniosła spore umocnienie amerykańskiego dolara. Wyraźnie traciło euro, a to przełożyło się na słabość innych europejskich walut, w tym złotego. Patrząc na indeks dolara, amerykańska waluta jest najsłabsza od maja 2017 roku.

Przekroczenie granicy: A i owszem - na eurodolarze wreszcie coś się wydarzyło. Oczywiście przez wiele miesięcy coś się codziennie działo, ale jednak w obszarze starej, dobrej konsolidacji. Na początku marca na pozór ją rozbito, niemniej osiągnięte wtedy minima przy 1,1180 okazały się po prostu nowym wsparciem. Innymi słowy, trend boczny poszerzono.

Kluczowe informacje z rynków: USA/ DANE (Z WCZORAJ): Indeks aktywności w regionie Richmond spadł w kwietniu do 3 pkt. z 10 pkt. (szacowano, że utrzyma poziom z marca), a subindeks nowych zamówień zanurkował do -2 pkt. z 9 pkt. Powyżej oczekiwań wypadła za to dynamika sprzedaży nowych domów, która wzrosła w marcu do 692 tys. przy szacunkach 649 tys.

Inwestorzy powoli wracają po świątecznej przerwie, a wczoraj przy pozbawionym intersujących wydarzeń kalendarzu było więcej miejsca dla szarpanego i nieskorelowanego z niczym handlu. Dziś jest już na czym skupić uwagę, choć w szerszym ujęciu rynki pozostają trochę pozbawione kierunku, co przykłada się ku nerwowej zmienności.

Dane za marzec z polskiej gospodarki nie były już tak jednolicie dobre, do czego przyzwyczaiły nas poprzednie miesiące. Dużo mówi się o spowolnieniu, a nawet ryzyku recesji w europejskiej gospodarce. Czy zatem słabsze dane z marzec oznaczają wejście polskiej gospodarki na ścieżkę spowolnienia?

Poranny, środowy handel na rynku FX przynosi podtrzymanie mocniejszego dolara, co utrzymuje lekką presję podażową wokół walut EM, w tym PLN. Polski złoty kwotowany jest następująco: 4,2812 PLN za euro, 3,8196 PLN względem dolara amerykańskiego, 3,7412 PLN wobec franka szwajcarskiego oraz 4,9377 PLN w relacji do funta szterlinga. Rentowności polskiego długu wynoszą 2,909% w przypadku obligacji 10-letnich.

Główna para: Wczoraj eurodolar trochę zyskał po południu i wieczorem, tzn. wykres przesunął się z rejonu 1,1245-60 do dołka przy 1,1195. Zaraz potem nastąpiło odbicie, niemniej w ostatecznym rozrachunku nie przebito już 1,1230. Dziś rano mamy 1,1215.

Powrót inwestorów po Świętach na rynki skutkuje mocniejszym dolarem, chociaż w ostatnich godzinach rynek nie dostał nowych informacji. Niewykluczone, że próbuje się „rozegrać” zaplanowaną na piątek publikację danych nt. dynamiki PKB za I kwartał w USA, które mogą być dobre. Najbardziej „omijana” jest dzisiaj Europa – tracą waluty skandynawskie (w tym NOK mimo drożejącej ropy), ale i też CHF, czy waluty naszego regionu. Słabo radzą sobie też tzw. Antypody, czyli AUD i NZD.

Wtorkowa sesja daje szansę by inwestorzy bez szoku weszli w normalne rynkowe tryby: najważniejsze wydarzenia będą miały miejsce dopiero w kolejnych dniach. W skróconym tygodniu kluczowe będzie, czy bez danych pierwszego kalibru uda się podtrzymać przyzwoite nastroje inwestycyjne. O krótkoterminowym sentymencie decydować mogą Ifo z Niemiec i zamówienia na dobra trwałe oraz PKB z USA.

W skróconym tygodniu kluczowe będzie, czy bez danych pierwszego kalibru uda się podtrzymać umiarkowany rajd ryzyka? O krótkoterminowym sentymencie decydować mogą Ifo z Niemiec i zamówienia na dobra trwałe oraz PKB z USA. Lokalnie znaczenie będą miały CPI z Australii oraz decyzje banków centralnych Kanady, Japonii i Szwecji.

To prawdopodobnie będzie ostatni „żywy” dzień na rynkach w tym tygodniu, gdyż w wielu krajach Wielki Piątek jest dniem wolnym od handlu. Oznacza to też, że dwa dni publikacji zostały upakowane w jeden. Na pierwszym planie są ważne dane o aktywności biznesowej z Eurolandu, które wskażą, czy odbicie sygnalizowane w Chinach znajduje szoki wtórne w Europie. Od tego będzie zależeć, czy rynki podtrzymają pozytywny klimat.

Zachodni świat: Jeżeli chodzi o główną parę walutową, czyli eurodolar, to obecnie widzimy kurs 1,13. Tak więc wszystko tu po staremu. Tkwimy w środku starej konsolidacji. Na początku kwietnia zakreślono 1,1185, w ostatnich dniach zdarzały się poziomy rzędu 1,1320-25. Sytuacja jest na razie dość patowa.