Komentarze walutowe

Jeżeli posiłkować się przebiegiem popularnego koszyka dolara (Dollar Index), to naruszył on półroczną linię trendu wzrostowego. To wszystko dzieje się w sytuacji, kiedy teoretycznie FED daje sygnały, że nadchodzący rok będzie okresem wyczekiwanego zacieśnienia polityki monetarnej, w tym też wywołującym duże emocje u inwestorów, procesu redukcji bilansu banku centralnego, czyli de facto zasysania pieniędzy z rynku, które wcześniej były tak ochoczo nań pompowane. Wróćmy jednak do wspomnianego koszyka dolara.

Dolar jest najsłabszy od pierwszej połowy listopada ubiegłego roku. Z kolei na Wall Street trwa odbicie. Prawdopodobieństwo podwyżki stóp procentowych w USA już w marcu urosło do 84 proc. a rynek oczekuje w tym momencie już czterech, a nie trzech jak do tej pory, ruchów ze strony Fed w najbliższych 12 miesiącach. Inflacja w Stanach Zjednoczonych, którą poznaliśmy wczoraj, jest kolejnym raportem, który zbliża rynki do przełomowego momentu, jakim będzie start normalizacji polityki monetarnej prowadzonej przez Rezerwę Federalną.

Dolar nie ma udanego początku roku. Mimo, iż Fed sygnalizuje istotny zwrot w prowadzonej polityce, amerykańska waluta coraz wyraźniej traci na wartości. Korzysta na tym złoty. Reakcja rynku na wczorajsze dane o inflacji w USA była taka, jakby problem nagle zniknął. Dolar zaczął tracić, a giełda ruszyła do góry. Tymczasem właśnie poznaliśmy dane pokazujące inflację najwyższą od niemal 40 lat na poziomie 7%.

Powell wczoraj nie zaskoczył, rynki potraktowały jego słowa o tym, że droga do normalizacji polityki monetarnej jest długa, jako sygnał, że FED nie będzie na siłę forsował dość agresywnego schematu w 2022 r., o którym niedawno było dość głośno - cztery podwyżki i rozpoczęcie redukcji bilansu banku centralnego od lipca. Szef FED nie mówi nie tym działaniom, ale też nie chce utwierdzać rynków w tym, że taki scenariusz faktycznie się zrealizuje.

Wystąpienie szefa FED nie przyniosło jakichś nowych elementów i widać było, że starał się on nie wystraszyć rynków, co sądząc po reakcji indeksów giełdowych chyba się udało. Pierwsza podwyżka stóp nadejdzie pewnie w marcu, a początek redukcji wielkości sumy bilansowej FED w dalszej części roku. O ile ubiegłotygodniowa publikacja sprawozdania z grudniowego posiedzenia FOMC przestraszyła rynki ujawniając zamiary Rezerwy Federalnej szybszego niż się tego wcześniej spodziewano ...

Początek tygodnia na rynkach to prawdziwy rollercoaster emocji. Poniedziałkową panikę szybko zastąpiła euforia zakupów, mimo iż szef Fed potwierdził radykalną zmianę kierunku polityki pieniężnej. Dziś dane o inflacji z USA. Wystąpienie Powella zostało odebrane jako pewnego rodzaju ulga. Rynki w ostatnim czasie prześcigały się w spekulacji jak szybko Fed zacznie zacieśnienie, a Powell (co naturalne), nie miał powodu, aby to podsycać.

Fed wyraźnie zmienił swój tor jazdy w ostatnich tygodniach, choć zaskoczył przede wszystkim ostatnią dyskusją, która pojawiła się w minutes. Wydaje się, że Rezerwa Federalna osiągnęła już w pełni swój cel związany z rynkiem pracy i zamierza niemal każdym środkiem walczyć z inflacją. Fed przyzwyczaił nas raczej do powolnych zmian i kontynuacji wcześniej obranej ścieżki, ale tym razem sytuacja jest zupełnie inna. Dynamiczne zmiany pod względem inflacji determinują potrzebę szybkich zmian. Czy czekają nas potężne zmiany, które zdeterminują rynek na najbliższe lata?

Poniedziałek na Wall Street przebiegał pod znakiem dużej zmienności. Na rynku akcji dominuje obecnie niedźwiedzi sentyment, jednak końcówka sesji przebiegała w atmosferze odbicia. Wprawdzie Dow Jones i S&P500 skończyły poniżej poziomów odniesienia, odpowiednio o 0,45 proc. oraz 0,14 proc., jednak o 0,05 proc. w górę wspiął się technologiczny Nasdaq100. Kluczowymi czynnikami wpływającym na nastroje globalnych inwestorów są obecnie oczekiwania względem kształtu polityki pieniężnej w Stanach Zjednoczonych.

Wtorkowy, poranny handel na rynku FX przynosi odreagowanie na eurodolarze (wraz z odbiciem SPX) co ogranicza presję na korektę m.in. na wycenie PLN. Polska waluta kwotowana jest następująco: 4,5440 PLN za euro, 4,006 PLN wobec dolara amerykańskiego, 4,3258 PLN względem franka szwajcarskiego oraz 5,4435 PLN w relacji do funta szterlinga. Rentowności polskiego długu wynoszą 4,03% w przypadku obligacji 10-letnich (najwyżej od 2014r.).

Dane z rynku pracy USA osłabiły dolara. Nie spowodowały jednak, że główna para walutowa opuściła przedział wahań, w którym znajduje się już od ponad 2 miesięcy. Z kolei rentowność amerykańskich obligacji wzrosła. Widać, że rynek FX i długu w odmienny sposób interpretują dane NFP. Zatrudnienie w USA wzrosło w grudniu o 199 tys. osób. Tak wynika z oficjalnych danych. Wzrost uplasował się poniżej oczekiwań, które były zawieszone wysoko na poziomie 450 tys.

Pierwszy tydzień roku był na rynkach naprawdę ciekawy. W centrum zainteresowania inwestorów zdecydowanie jest polityka pieniężna – globalnie Fed, lokalnie NBP. Te dwie siły będą też mieć kluczowe znaczenie dla złotego. Początek roku przyniósł dalszy wzrost oczekiwań na zacieśnienie polityki pieniężnej przez Fed. Nie przeszkodził w tym nawet pozornie słaby grudniowy raport z amerykańskiego rynku pracy.

Azjatyckie i europejskie rynki akcji powieliły w czwartek negatywną reakcję Wall Street na opublikowaną treść protokołu z ostatniego protokołu FOMC zapowiadającego wcześniejszy termin rozpoczęcia przez Rezerwę Federalną zaostrzania polityki pieniężnej. Masowe protesty w Kazachstanie wywołały niepokój na rynkach uranu oraz … bitcoina. Co lekko zaskakujące nastroje krajowych inwestorów indywidualnych wzrosły na najwyższego poziomu od czwartku. Dziś comiesięczny raport o sytuacji na rynku pracy w USA.

Początek roku przynosi kontynuację jastrzębiego zwrotu Fed. Prawdę powiedziawszy nadal trochę nie dowierzam w to, co komunikuje amerykański bank centralny. W teorii powinno to prowadzić do umocnienia dolara i kłopotów złotego, ale tak się nie dzieje. Dlaczego? Wydaje się, że powoli zaczyna działać efekt podwyżek stóp procentowych. Fakt, nadal realne stopy są drastycznie nisko. Jeśli konsensus rynkowy potwierdzi się, inflacja nadal przewyższać będzie stopę referencyjną o 6 punktów procentowych, czyli więcej niż w strefie euro, gdzie efektywna stopa EBC (czyli depozytowa) jest ujemna.

Wczoraj Rada Polityki Pieniężnej niczym nie zaskoczyła. Decyzja o wzroście głównej stopy procentowej o 50 bps. do poziomu 2,25 proc. była zgodna z medianą oczekiwań. Złoty zyskał na wartości, choć skala aprecjacji była ograniczana. EUR/PLN znalazł się poniżej 4,57. Decyzja, która wczoraj zapadła była szeroko oczekiwana. Nie obserwowaliśmy jednak na złotym sprzedaży faktów, co było pewnego rodzaju ryzykiem.

Decyzja RPP nie zaskoczyła inwestorów, ale to nie koniec emocji na polskim rynku – dziś konferencja prezesa NBP, która dla złotego może mieć większe znaczenie. Globalnie natomiast uwaga skoncentrowana jest na Fed. Podniesienie stóp o 50 punktów bazowych po takim samym ruchu w grudniu nie byłoby wielkim zaskoczeniem, gdyby Rada podjęła taką decyzję na posiedzeniu oryginalnie zaplanowanym na 12 grudnia.