Komentarze walutowe

Poranny, piątkowy handel na złotym przynosi stabilizację polskiej waluty po wczorajszych ograniczonych (głównie na EUR/PLN) spadkach. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1854 PLN za euro, 3,1300 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3642 PLN względem franka szwajcarskiego.

Czwartkowy handel był dość specyficzny. Amerykański dolar zyskał w relacji do japońskiego jena (tutaj zbliżamy się do bariery 90,00), w czym pomogły nocne komentarze tamtejszego wiceministra gospodarki, który zasugerował, iż oficjele chętnie widzieliby notowania USD/JPY w okolicach 100,00 (i jak tu nie wierzyć tym, ...

Najgorsze do 2005 roku dane o sprzedaży detalicznej potwierdziły wcześniejsze obawy dotyczące gwałtownego hamowania polskiej gospodarki, dając dziś dodatkowy argument do przeceny złotego. Stracił on przede wszystkim w relacji do euro.

Dobre odczyty z USA: Podczas dzisiejszej sesji mieliśmy wiele odczytów makroekonomicznych, które dawały impulsy zarówno do wzrostów, jak i spadków na głównej parze walutowej. Do pesymistycznych odczytów należy z pewnością zaliczyć indeksy PMI dla przemysłu i usług we Francji.

Wzrost styczniowych indeksów PMI wyraźnie powyżej oczekiwań przy mocnej aprecjacji euro względem azjatyckich walut to nie łatwa sztuka, która jednak Niemcom się udała. To zapowiedź rysującego się wyraźniejszego ożywienia w drugim półroczu, co każe odrzucić wcześniejsze pesymistyczne założenia uwzględniające negatywny wpływ zbyt drogiego euro.

Czwartkowa sesja jest długo oczekiwanym dniem wstępnych publikacji indeksów PMI z Chin, Europy i USA. Początek 2013 roku potwierdza ożywienie w chińskiej gospodarce i przynosi wzrost wskaźnika aktywności w sektorze przemysłowym, opracowywanego przez Markit i HSBC, do 51,9 pkt. z 51,5 pkt.

Eurodolar pozostaje w trendzie bocznym. Kurs EUR/USD od rana wzrasta do 1,3340. Dziś na rynkowe nastroje najważniejszy wpływ będą miały odczyty indeksów PMI dla usług oraz przemysłu w największych gospodarkach strefy euro i całego Eurolandu.

Konsolidacja i wybicie: Wczorajsza sesja na parze EUR/USD przebiegała spokojnie, bez większej nerwowości, nie było również znaczących doniesień z rynku. Zaskakujące jest to, że rynki nie zareagowały na słowa Davida Camerona - brytyjskiego premiera, który powiedział, ...

Wczoraj na parze EUR/PLN sprzedający zasygnalizowali, że nie pozwolą na łatwe wybicie kursu z kilkumiesięcznej konsolidacji, co wygenerowałoby silny technicznie sygnał kupna. Rynek przetestował 200- sesyjną średnią ruchomą, ale zdołał zamknąć się ponownie powyżej tej bariery. Kluczowy obszar oporu (4,1800/2000) pozostaje nienaruszony.

Poranny handel na złotym nie przynosi znaczących zmian w zakresie wyceny polskiej waluty, która oscyluje w rejonie kilkusesyjnych minimów. Złoty wyceniany jest przez rynek następująco: 4,1699 PLN za euro, 3,1293 PLN wobec dolara amerykańskiego oraz 3,3656 PLN w stosunku do franka szwajcarskiego.

Publikowane ostatnio wskaźniki regionalnej aktywności w USA (w tym wczorajszy odczyt z Richmond) zaskakują negatywnie, co zmusza do refleksji, czy ostatni nadmierny optymizm, co do spodziewanego ożywienia nie okaże się rynkową pułapką.

Środa przynosi same pozytywne niespodzianki na rynku funta. W efekcie zaczął on odrabiać poranne straty w relacji do dolara, po tym jak zszedł do poziomu 1,5801. Obecnie para ta testuje 1,5878 dolara. Słabe dane makroekonomiczne jakie w ostatnich tygodniach płynęły z Wielkiej Brytanii, niekorzystna sytuacja techniczna na wykresie GBP/USD, ...

Wtorkowa sesja na rynku walutowym charakteryzowała się większą zmiennością. W szczególności dużą dynamikę ruchów obserwowaliśmy na głównej parze EURUSD. Na początku sesji europejskiej eurodolar był handlowany w rejonie 1,3350.

Po wczorajszej sporej zmienności i nerwowości na głównej parze walutowej, dziś nad ranem kurs EUR/USD lekko zniżkuje. Obecnie znajduje się na 1,33. Od wczoraj wobec amerykańskiej waluty na wartości tracą wszystkie oprócz japońskiego jena waluty z grona G-10.

Kolejne sygnały wskazują na stopniową poprawę koniunktury w Europie. Indeks nastrojów ZEW najwyżej od 2,5 lat. W Polsce duże firmy przemysłowe znacznie mniej pesymistycznie patrzą w przyszłość. Tymczasem w USA dane coraz częściej rozczarowują i obawiam się, że taka tendencja będzie kontynuowana.