Komentarze walutowe

Środa nie przynosi jednoznacznego kierunku dla amerykańskiej waluty. Wczorajsze wystąpienie Jerome Powella nie wniosło nic (gdyż szef FED nie nawiązał do bieżącej polityki monetarnej), co tym samym przesunęło oczekiwania w stronę jutrzejszych danych o inflacji CPI za grudzień. Szacunki zakładają jej wyhamowanie do 6,5 proc. r/r i 5,7 proc. r/r dla odczytu bazowego. Biorąc jednak pod uwagę to, że rynek pokłada w tych danych duże nadzieje, to tylko wyraźnie niższy odczyt mógłby w krótkim terminie wesprzeć scenariusz dalszej przeceny dolara. Czy jest to możliwe?

Rynki w pewnym sensie odetchnęły z ulgą, że przewodniczący Fed Jerome Powell powstrzymał się do komentarza na temat perspektyw stóp procentowych na wczorajszym wystąpieniu dla szwedzkiego Riksbanku. Mógł przecież zagrać w „jastrzębie” tony i wypowiedzieć się w podobny sposób jak inny przedstawiciele amerykańskiej instytucji w poniedziałek, a jednak tego nie zrobił. Ostatecznie indeksy z Wall Street zamknęły dzień na plusie a dolar amerykański minimalnie zyskał.

Można jasno stwierdzić, że z wczorajszej potężnej chmury nie spadła ani jedna kropla deszczu. Tą wielką chmurą miało być wystąpienie Powella na spotkaniu banków centralnych w Sztokholmie, ale ten w zasadzie nie wypowiadał się na tematy związane z polityką monetarną. Inwestorzy odebrali to bardzo pozytywnie. Skoro nie ma potrzeby utwierdzania rynku, że potrzeba podnosić stopy procentowe, to kolejnym ważnym ruchem będzie już tylko spowolnienie lub nawet zatrzymanie. Jeśli Fed miałby zmienić zdanie, nastąpi to jutro po publikacji inflacji CPI za grudzień z USA.

WIG-20 wzrósł wczoraj o 3,04 proc. przekraczając po raz pierwszy od końca kwietni ub.r. poziom 1900 pkt. W efekcie pod względem skali 3-miesięczne wzrostu (+38,2 proc.) indeks ten – wśród głównych indeksów światowych rynków akcji – ustępuje jedynie indeksom z krajów o bardzo wysokiej inflacji (argentyńskiemu Merval-owi oraz tureckiemu XU100). Dziś rano WIG-20 lekko spadał (-0,36 proc. ok. godz. 9:40). Wczorajsza sesja na rynku akcji w USA zakończyła się mieszanym wynikiem. Początkowe zyski zostały w dalszej części sesji skasowane (S&P 500 -0,08 proc., DJIA -0,34 proc., Nasdaq Composite +0,63 proc.).

Piątkowe dane z amerykańskiego rynku pracy pokazały, że gospodarka Stanów Zjednoczonych wciąż jest bardzo mocna. Z jednej strony raport pokazał mocny wzrost zatrudnienia i zaskakujący spadek inflacji, a z drugiej wyraźne osłabienie dynamiki płac, który został podchwycony przez amerykańskich bankierów. Chociaż Fed pozostaje wyraźnie jastrzębi, to jednak zdecydowanie niższy odczyt inflacji CPI za grudzień może spowodować kolejne zmniejszenie tempa podwyżek stóp procentowych, który może potencjalnie ograniczyć podwyżki jedynie do 5% w zależności od rozwoju sytuacji.

Opublikowane w piątek dane makro wyraźnie wsparły scenariusz mniejszej podwyżki stóp procentowych na posiedzeniu FED na przełomie stycznia i lutego. O ile jeszcze w czwartek po południu szanse na ruch o 50 punktów baz. wzrosły do 45 proc., o tyle po piątkowych odczytach spadły do zaledwie 27 proc. Dominujący scenariusz to ruch o 25 punktów baz. do 4,50-4,75 proc. Wsparciem dla niego stały się nie dane Departamentu Pracy USA, a zaskakująco słabe odczyty ISM dla usług, które wskazały na spadek tego wskaźnika w grudniu poniżej 50 punktów baz., ale i też mocny spadek subindeksu nowych zamówień.

Główne indeksy rynku akcji w USA wzrosły w piątek o ponad 2 proc. (S&P 500 +2,28 proc., DJIA +2,13 proc., Nasdaq Composite +2,56 proc.), przy czym te dwa pierwsze indeksy osiągnęły swe najwyższe poziomy od ponad 2 tygodni. „Zazieleniły” się dziś rano również rynki akcji Azji i Oceanii. Największe – ponad 2,6 proc. – wzrosty notowały dziś główne indeksy giełd na Tajwanie i w Korei Południowej. Dziś rano najwyższy od 2019 roku poziom osiągnął brytyjski indeks rynku akcji UK100. Zmiany niemieckiego DAX-a i francuskiego CAC-40 były niewielkie (+0,22 proc. i +0,05 proc. ok. godz. 9:30).

Rok 2023 na europejskich rynkach rozpoczął się w szampańskich nastrojach. Rynki akcji kontynuowały wzrosty z czwartego kwartału, para EURUSD powróciła to wzrostów. Sprzyjały temu dane o niższej inflacji. Złoty jest stabilny, ale nie korzysta z europejskiej euforii w jakiś szczególny sposób. Naszemu rynkowi sprzyjają obecnie dwa ważne trendy – spadek cen energii w Europie oraz otwarcie chińskiej gospodarki. Ten pierwszy nie jest nowy – od apogeum cen prądu i gazu na rynku kontraktów we wrześniu sytuacja zaczęła się stopniowo normalizować.

Piątek był dniem wolnym w Polsce, ale jednocześnie był to bardzo dobry dzień dla globalnego rynku finansowego. Dane z amerykańskiego rynku pracy potwierdziły, że sytuacja jest bardzo dobra, choć jednocześnie były przesłanki wskazujące na mniejszą presję inflacyjną. Czy w takim przypadku jest szansa na większe ożywienie rynku? Czy jest to jednak chwilowe odejście od dolara i próba ożywienia rynku giełdowego? Do kolejnej decyzji Fed pozostało nam jeszcze sporo czasu, dlatego rynek do tego czasu może pozostać w fazie ożywienia.

Wprawdzie cykl podwyżek stóp procentowych w USA jeszcze trwa, ale rynek od pewnego czasu spekuluje na temat ich obniżek. Preferowany scenariusz to szczyt cyklu jeszcze w tym półroczu, krótka pauza i początek cyklu obniżek już późną jesienią. Tymczasem ze strony FED przekaz jest jednoznaczny - to nie czas na takie rozważania, gdyż zbyt krótki czas pauzy mógłby być ryzykowny z punktu widzenia długofalowych oczekiwań inflacyjnych. Innymi słowy, decydenci nie mają pewności na ile wskaźnik CPI będzie wyraźniej spadać w stronę celu - na takie oceny jest jeszcze zbyt wcześnie.

Inflacja w Polsce zaskoczyła zdecydowanie niższym odczytem od oczekiwań. Inflacja w grudniu kontynuuje spadki i zalicza poziom 16,6% r/r, co w zasadzie nie było oczekiwane przez żadnego analityka na rynku. Inflacja spada mocniej od oczekiwań przez niższe ceny energii, głównie w postaci surowców służących do opału, choć jednocześnie warto też pamiętać o braku dużego wpływu cen paliw. Jednocześnie inflacja żywnościowa wciąż pozostaje wysoka, a inflacja bazowa najprawdopodobniej ponownie wzroście. Czy NBP faktycznie ma powody do zadowolenia?

Środa przynosi wyraźne cofnięcie się dolara po wczorajszym ruchu w górę. Wpływ na to może mieć zachowanie się rentowności amerykańskich obligacji, które kontynuują spadki w oczekiwaniu na kluczowe dane makro z USA, które spłyną do końca tygodnia - dzisiaj uwagę przyciągnie ISM dla przemysłu, oraz publikowane wieczorem zapiski z posiedzenia FED w grudniu. Rynek zdaje się zakładać, że potwierdzą one scenariusz rychłego pivotu, czyli zmiany dotychczasowej polityki monetarnej (zakończenie cyklu podwyżek stóp w I kwartale).

Rada Polityki Pieniężnej poinformuje dzisiaj o swojej decyzji dotyczącej polityki monetarnej. Chociaż od poprzedniego posiedzenia nie zmieniło się zbyt wiele, to jednak zmienia się tryb pracy samej Rady Polityki Pieniężnej, a w zasadzie niemal w pełni wraca do trybu sprzed pandemii. Czy to może oznaczać, że tym razem nie będziemy musieli zbyt długo czekać na decyzję?

Wczorajsza sesja na rynku akcji w USA zakończyła się spadkami (S&P 500 –0,4 proc., DJIA –0,03 proc., Nasdaq Composite –0,76 proc.). Na giełdach Azji i Oceanii japoński Nikkei 225 testował dziś rano swe minima z maja, czerwca i października (-1,45 proc.) Hang Seng wzrósł dziś rano o 3,22 proc. do najwyższego poziomu od lipca.
Na początku środowej sesji na europejskich rynkach akcji dominowały wzrosty (DAX +1,19 proc., CAC 40 +1,31 proc. ok. godz. 9:50).

Poranny, środowy handel an rynku FX przynosi próbę stabilizacji eurodolara po wczorajszej zniżce oraz stonowania osłabienia złotego. Polska waluta kwotowana jest następująco: 4,6717 PLN za euro, 4,4205 PLN wobec dolara amerykańskiego, 4,7340 PLN względem franka szwajcarskiego oraz 5,3064 PLN w relacji do funta szterlinga. Rentowności polskiego długu wynoszą 6,583% w przypadku obligacji 10-letnich. Wydarzeniem ostatnich godzin na rynku była publikacja inflacji konsumenckiej z Niemczech, która wypadła poniżej oczekiwań (CPI 8,6% r/r vs 9,1%).